Thuis dag 13

13 is een ongeluks getal he?

Of nou ja, ongeluk..... onhandig....

Zojuist ging de telefoon, het UMCG dat ik er AANSTAANDE maandag verwacht word. Heel fijn, zo kort van te voren. Dat is de zoveelste keer. Dood en doodziek word ik ervan. Ze denken zeker dat wij hier hele dagen op onze ingepakte koffers met onze telefoon in de hand zitten te wachten tot we alsjeblieft mogen komen! Nou mooi niet. Ik ben nog gaan bellen waarom, want de afspraak was dat ik nu 1 dag van te voren zou komen en ik word donderdagbehandeld. Dat is de alweer afspraak 1 die ze niet nakomen. Dat begint al goed. Ik heb gevraagd waarom en wat denken jullie? Voor welgeteld 1 longfunctie, 1 foto, en 1 gesprek met een anneshtesist. Dat is alles bij elkaar misschien we 3 hele uurtjes werken. Echt bezopen! En hoe komt de zorg toch zo duur. Ik dacht dat alles van de laatse opname wel een beetje gezakt was, nou niet dus. Ze zijn (alweer) zo flexiebel als een stalen buis. Er valt he-le-maal niks te regelen. Dus ik word gewoon geacht er maandag om 11 uur te zijn en dan, als ik geluk heb, als ze me goed genoeg vinden, als er een ic bed is en het allemaal uit komt krijg ik de behandeling. (zo is het niet, maar zo voelt het wel) Volgens mijn long en huisarts doen ze moeiete om alles nu zo goed en soepel mogelijk te laten lopen. Ik moet zeggen dat ik daar tot nu toe helemaal niks van gemerkt heb. De afspraken konden niet verzet worden, dus ik kon ook geen dag later komen, een eigen kamer konden ze niet toezeggen, dat mijn moeder bij me in het zh kon slapen kon niet en het hotel regelen ging met horten en stoten, maar dat zouden ze doen. Ben benieuwd. Ik heb er totaal geen zin in. Maar goed, het is de enige mogelijkheid, dus ik ga het nog 1 keer proberen. Laat ze het maar gewoon doen, en in 1 keer, dan ben ik er vanaf en hoef ik er nooit meer terug. Het is niet te hopen dat we er nu weer helemaal heen gaan en het blijkt om wat voor reden dan ook weer niet door te gaan. Dan is het het ziekenhuis te klein. Maar goed, dat is wel het allernegatiefste.... Maar oke, mijn vertrouwen is tot een dieptepunt gezakt na de laatste keer. We gaan het zien. Iedereen die nog langs wilde komen, sorry, dat gaat helaas allemaal echt niet meer lukken. De komende dagen word het rennen en vliegen om alles klaar te hebben voor maandagochtend, want we moeten om 7 uur weg zijn. Heel fijn dit. zucht.