Thuis dag 9

Ik ben gelukkig nog steeds thuis en het lijkt zowaar ook wat beter te gaan, jeeej! Het ziet er naar uit dat het zonder ziekenhuis weer goed gaat komen! Waarschijnlijk is het toch een combinatie geweest van de behandeling en een infectie. Ik zit nog wel aan de ab en torenhoge prednison, maar goed. Dat mag de pret niet drukken he!

Gisteravond was ik het binnen hangen zo zat, ik zat mezelf heel de dag al in de weg, niks was goed, ik had een slechte nacht gehad en eigenlijk nergens zin in. Toen besloten we om er weer eens uit te gaan. Heerlijk, even uit huis! Dus de rolstoel in de auto en de zuurstofflessen gevuld en op naar Rotterdam. Niet voor het ziekenhuis dit keer, maar om lekker (overdekt!) te shoppen. Heerlijk was het! Eindelijk er weer eens uit sinds (ik geloof) 25 September ofzo  was ik niet meer 'buiten' geweest, dus het was heel leuk om er weer eens even uit te zijn! Daarna natuurlijk wel volledig kapot gelijk mijn bed ingedoken en zowaar eigenlijk wel goed geslapen! Dus dat moeten we misschien maar vaker doen, haha!

Op een dag als vandaag merk ik wel dat ik er nog lang niet ben. Ik ben moe, alles doet pijn en bij alles wat ik doe tril ik enorm. Teken van zwakte volgens de huisarts. Omdat mijn spieren en zo niks meer gewend zijn. Het is net of ik gesport heb zeg maar, zo voelt het ook, haha! Dus ik kan wel denken dat ik heel de wereld aan kan als ik hier op mijn bed zit, de praktijk blijkt toch ietsje anders. Dat is wel balen. Ik wil eigenlijk gewoon weer verder waar ik een heeeele tijd geleden gestopt ben. Maar dat kan natuurlijk niet. Nou ja, komt wel weer. Vandaag lekker niks, morgen een verjaardag en dan is het weekeind alweer voorbij. De dagen vliegen echt thuis. Ongelooflijk dat ze in het ziekenhuis zo eindeloos lang lijken te duren. Maar als het goed is, zijn de lange en vele opname's verleden tijd nu!..

Verder weinig nieuws, dus voor nu laat ik het hier maar weer bij. Doei!