Ziekenhuis dag 11

Ja, ik lig nog in het ziekenhuis. De planning was eigenlijk om voor het weekeind naar huis te gaan. Ik was natuurlijk wel wat beter dan toen ik opgenomen werd, maar echt goed ging het nog niet. Omdat ze hier verder ook niks konden en afwachten vond ik dat ik dan net zo goed naar huis kon gaan, dus dat was de planning.

Gisteren was ik al niet echt fit, maar vanmorgen voelde ik het.....pijn in mijn keel, dikke klieren, longen vol met slijm, pijn en benauwd.... Ondanks dat ik dus nog helemaal niet lekker ben zijn vanaf vandaag de ab en magnesium gestopt. En dat is, net als de vorige keer, vragen om problemen. Alleen kunnen ze nu hier eens met eigen ogen zien wat er dan gebeurd. Ik had naar huis kunnen gaan, of het me thuis zo lukken vraag ik af, want ik heb gewoon veel te weinig lucht en energie. En ik had de wetenschap dat ik binnen een week weer terug zou zijn. Dus we zien het wel. Knap ik tegen ieders verwachting n op, is dat natuurlijk prima en kan ik lekker weg. En zo niet beginnen we weer van voor af aan. Ik vraag me echt nog steeds af, of dit iedere keer werkelijk beter is dan het eens gewoon bv 4 weken onafgebroken te geven. Iedere keer is het net te kort, en iedere keer na een paar dagen starten alle medicatie weer. Terwijl ik nu redelijk goed ben als je me vergelijkt met hoe ik binnen kwam. Ik ben nog lang niet zoals het hoort te zijn, maar het begin is er. En we stoppen nu steeds bij het begin omdat anders óf te lang duurt' of de kweken in die tijd al schoon zijn. Maar zo lang mijn longen nog zoveel slijm maken blijft dit probleem ook! Maar goed, we zullen wel zien. Ik ben erg moe, dus ik ga even liggen. Heb weer veel meegemaakt de afgelopen dagen, maar te weinig energie om mijn ogen open te houden om te zien wat ik typ. Dus later komen de langere verhalen en zo weer... In ieder geval na het weekeind weer....