IC dag 20 deel 2

Oooohhhh, wat een geklaag he!?

Maar het heeft allemaal wel een doel. De longfuctie van vanmiddag was 75%
WAAAAAAAAAAAAA, de beste sinds 2,5jaar!
Dus tsja, ik moet toegeven, ze doen wel iets goed he..................
Maar pppffffff mén, je moet er wat voor over hebben hoor!

Maar goed vanmorgen is alles wel in sneltreinvaart gegaan. Ik heb heb apparaat voor de beademing van het thuisbeademingstteam gekregen. Op mijn vraag of ik dan morgen naar de afdeling over mocht zei de longarts heel diplomatiek dat dat 'echt de expertiese van de ic artsen is'. Mijn argument dat ik goed met het apparaat om kan gaan en dus wel weg kan wuifde ze in de wind. Zeker toen ze herhaaldelijk zei; 'dan herhalen we maandag op de ic nog een keer de longfunctie'. En ik daar aan toe voegde; 'of op de afdeling'. Neej, dat ging écht op de ic gebeuren.......

Mens

Zeg dan niet als ik vraag of ik naar de afdeling mag dat dat aan de ic artsen is! Zeg dan gewoon NEE! Pppfff, oohhh, ik ben lichtontvlambaar de laatste dagen geloof ik................ Naja, anyway, kijk, dit is mijn nieuwe, veel fijnere spacemasker! ;-)

Die gaat mij redden. Maandag wil ik een longfuncie van 80% halen. Door het apparaat komen er ineens bakken met slijm en allerlei hoestprikkels los in mijn longen. Allemaal 'zooi' die er nu uit komt en die er eerder zou blijven zitten. Een goed teken dus.

Verder vanmorgen weer de 'supervisor' gesproken. Tjsa, Ilse neemt geen genoegen meer met een arts-assistent he! Ik wil de hoge, hoger, hogste baas spreken en niemand daaronder, haha! Schat van een vrouw hoor. Ik moet het toegeven. Ze doen alles om het zo comfortabel mogelijk voor me te maken. Toen ik haar vertelde dat ik helemaal gek werd van die k*t infuuspomp die de halve nacht piept OF het ECG apparaat dat ALTIJD alleen 's nachts storing heeft werden de infuzen afgekoppeld en de ECG plakkers eraf gehaalt. Tikkie meer vrijheid. Geeft mij een tikkie meer rust. Hoop dat dat gevoel zich voorzet. Dat ik me er bij kan neer leggen op de een of andere manier.  Het is heel vervelend om hier machteloos op bed de uren voorbij te zien kruipen en jezelf helemaal op te vreten omdat je zoveel wil maar niks kan omdat je vast zit...... Is vast één of ander ingewikkeld psychologisch iets. Want ik zit nog steeds vast 's morgens voor de magnesium, en vooral aan de arterielijn. Die zit me echt in de weg, maar ja. Het scheelt zo veel geprik he, dus die laten we maar even zitten..........

Hopelijk morgen dus was meer rust in mijn lijf..........

(Nog even een medische update voor de geïnterreseerden;)

• prednison-40mg
• AB-niet (had ik ws een allergiesche reactie op van de week)
• zuurstof-uit (!)
• iv medicatie-gestopt (behalve de magnesium dan)

Duuuuuuuuuuuuuuuussss, eigenlijk geen reden om te klagen..........