gesprek met de dokter verslagje

Mijn eigen longarts is net geweest. En wat is dat toch altijd fijn. De man van het pijnteam waar ik 'ruzie' mee heb "heeft zij ook niet zo hoog staan". Dat een arts dat over een andere arts zegt zegt denk ik al een hoop. Verder zei ze dat je als arts NOOIT een patiënt mag weigeren, hooguit mag overdragen aan een andere collega omdat het niet 'klikt'. Dat is zorg onthouden aan een patiënt en dat mag niet in Nederland. Dat meneer weigert terug te komen is dus een regelrechte fout van hem en daar kan ik zelfs een tuchtzaak voor aanspannen. Al zou ik dat (nu nog) met liefde doen, daar ga ik natuurlijk niet aan beginnen. Daar heb ik allemaal geen zin. Verder zei ze dat ik maar beter kon stoppen met proberen mijn gelijk te halen omdat "dat daar toch niet gaat lukken en je je energie beter ergens anders in kan steken". Nou ja, oké, dan doe ik dat ook maar niet meer. Maar ik ben wel benieuwd hoe het verder gaat, of ze nu nog steeds blijven weigeren terug te komen.

Ze heeft contact gehad met Groningen en ik mag daar blijven tot na de 3e behandling! Na de 3e behandeling word de zorg zodra ik stabiel ben wel weer overgedragen aan haar, dus dan kom ik terug, maar dat is niet erg.....Alleen word het voor mijn moeder dan wel een duur grapje, want ik vind het wel fijn als er steeds iémand bij me is daar, ander ben ik wel errug alleen....En het moet ook gewoon voor het geval ik toch een crisis krijg of zo...dus als er sponors zijn, haha!!

Verder word de prednison afgebouwd en worden mijn pillen ook weer zoals het was. Kijk, daar heb ik nog eens wat aan, zo'n dokter! ;-)

@ Marianne: Wat fijn dat jij het ook hebt!! Niet voor jou natuurlijk, maar dat je het zo herkend!! Mensen die het zelf niet hebben kunnen het zich niet voorstellen hoe het is.... Ik ga je tip zeker uitproberen, dank je wel! Ik hoop zó dat het helpt!