Ziekenhuis dag 103, Groningen dag 12

Vanmorgen las ik dit;

"Onze hersenen proberen ons wijs te maken dat we rust krijgen als we omstandigheden veranderen, als we iets doen.
Maar de werkelijkheid is dat we ons kunnen ontspannen in onze huidige situatie in de wetenschap dat geduld tot vrede en herstel zal leiden."


Nou ja, dan doen we dat maar he.... Maak ik me er maar niet druk om dat ik vandaag wéér een verjaardag en dus een taartje en ander lekkers mis, haha! Goed voor de lijn!! Alleen die AH to go hier beneden he, met zijn verse en warme broodje...... oooohhhh, ZO lekker!!! EEEEECHT niet goed voor mij, haha! Leg ik me daar ook maar bij neer..... Mwahahahaaha!!!

Gisteren is mijn buurvrouw weg gegaan en ben ik opgeschoven naar het raam. Dat is hier wel lachen, hier tegen over liggen ook allemaal mensen die de lampen op hun kamer aan hebben. Het is de hele dag een soort live big brother, haha! Een soort levend poppenhuisje, zeker als het 's avonds of 's morgens donker is kan je leuk naar elkaar kijken hier, haha! Vannacht lag ik alleen, dat was wel heel lekker. Vanmorgen vroeg heb ik al een buurvrouw gekregen van een andere kamer. Ik heb nog niet echt een eerste indruk, dus morgen verslag over haar, haha! Verder weinig nieuwtjes. Alles gaat zijn gangetje. Heel, heel langzaam word het allemaal wat beter. Wat meer lucht, wat minder moe, pijn en hoesten. Dus dat is wel fijn. Veel kleine stapjes zijn uiteindelijk ook 1 grote.... Het weekeind blijf ik sowieso nog hier. Misschien dat ik dan begin volgende week of zo terug mag.... Anders hoeft het bijna niet meer..... Naja, ook goed hoor, ik lig hier op zich prima. Of ik nou (even) terug ga of hier blijf, het heeft allebei zijn voor-en na delen, dus het maakt me weinig uit. Ik weet ook niet of ze echt de 3 weken hersteltijd willen aanhouden of dat het misschien een week langer word. Nou ja we zien wel...... We maken ons er maar niet druk om, 'gewoon' geduld hebben he, zeggen de wijze woorden van vandaag! ;-)