Ziekenhuis dag 244

Alles gaat zijn gangetje, rustig, niks bijzonders. Saai vooral... Ik slaap nog steeds slecht, laat, en ik ben ieder uur minimaal 1 keer wakker. Nu ook al vanaf 4.15. Geen wonder dat de dagen zo lang duren, haha! Naja, ik hoop dat dit het laatste weekeind is. Of nee, eigenlijk is het gewoon het laatste weekeind. Ik zou echt niet weten wat ze nu weer zouden moeten bedenken om me hier te houden..... Maar goed, je weet nooit he, in die 244 dagen heb ik al vaker op het punt gestaan naar huis te gaan en ging het toch niet door. Je weet het pas zeker als je ook echt thuis bént! Over de port-a-cath plaatsing is nog steeds niks bekend, geen dag, geen tijd. Dat vind ik wel vervelend, maar goed, ze weten dat ik er niet op ga zitten wachten als ik eenmaal naar huis mag. Van mij hoeft het ook allemaal niet zolang ik die picclijn heb, maar goed. Die discussie ga ik niet ook nog eens aan. Maandag is mijn eigen arts er weer. Die zal ook best het plan horen en als zij er ook geen bezwaar tegen heeft moet het maar. Hoop ik alleen wel dat hij langer zit dan de vorige. Binnen 3 maanden erin en er weer uit is wel erg kort. Ik doe langer met picclijnen dan met port-a-cats, haha! Bovendien krijg ik er steeds meer littekens bij....Maar goed, we zien wel, wanneer, en hoe. Het moet en zal per se op een ok, maar ik mag geen roesje of zo.... Ja hoor, doe het dan op de dagbehandeling waar de andere 3 (!) ook gezet zijn. Ook allemaal zonder roesje of zo. Protocol. Jaja, zal best, maar in Groningen kon het wél zonder dat ik er ook maar iets van mee heb gekregen, dus waarom kan dat hier dan niet? Ik denk niet dat het een kwestie is van kunnen..... Meer van plannen en misschien vooral willen...... Maar goed, dat is mijn idee. We horen het wel volgende week.... Zo lang alles rustig blijft - zoals bijna ieder weekeind - morgen geen blogje. Er gebeurd niks, dus er is geen nieuws en mijn inspiratie raakt behoorlijk op...... dus...... Tot maandag! ;-)