Thuis dag 6

Alles gaat zijn gangetje. Ik heb weinig nieuws. Het blijft een beetje hangen. Ik word niet slechter, maar ook helemaal niks beter. Ik blijf maar moe moe moe, ik blijf hoesten en pijn houden. En slapen. Haha. Voor al heel veel slapen. En verder eigenlijk niks. Van het bed boven naar het bed beneden en als het lukt 's avonds weer terug. Ik heb pijn in mijn voeten omdat die weer twee keer zo dik zijn. Dus het is niet top allemaal. Niemand weet hoe het komt dat ik zoveel vocht vast hou. Dus ik ben maar weer begonnen met de extra eiwitten in de hoop dat dat helpt. Mijn voeten liggen al heel de dag omhoog, dus daar kan het niet van zijn. Maar goed, ondanks alles is het toch fijn om thuis te zijn. Het stoort me wel dat ik nog niks doe, nog nergens kom, maar goed. Ik heb het weekeind wel even lekker buiten gezeten, kan eten, slapen ed wanneer ik wil en ik ben gewoon lekker thuis. Dus alleen dat is al fijn en de hoop ik dat vanzelf komt. Morgen ga ik proberen de prednison wat af te bouwen. Niet beter of slechter is dus eigenlijk stabiel. Stabiel slecht zouden ze in het ziekenhuis zeggen, maar dat is ook een voordeel van thuis zijn he. Ik kan zelf bepalen wat ik in neem, haha!!