Thuis dag 8

Vannacht is een gebleken waarom ik de afgelopen week maar zo moe bleef en waarom ik zo'n pijn bleef houden rechts. Vanmorgen was het raak, keelpijn, opgezette klieren, longen vol vies groen slijm, alles stijf en nóg meer pijn bij het ademen. In de loop van de dag steeds minder lucht, misselijk, het is zeker dat het weer raak is. Ik probeer het met een hoop extra pilletjes, pufjes en spraytjes thuis te redden. Ik zie het echt niet zitten weer terug te gaan naar dat rotziekenhuis. Ik heb er Zo géén zin in. Dus ik ga het zo lang mogelijk uitstellen en hopen dat ik het red thuis...