Gisteren jammer genoeg niet mijn eigen longarts gezien. De zaalarts had eigenlijk ook niet echte en plan. Ze willen vandaag een ct scan maken om te kijken of er geen embolieën bij mijn longen zitten of dat er misschien andere problemen in mijn longen te zien zijn. Tot die uitslag bekend is blijft het het oude liedje. Ik ben het er niet echt mee eens, maar veel verder dan dit kwamen we niet omdat ze simpelweg niet weten wat ze moeten doen en waarom ik niet op knap. Dus nu is het wachten op de scan, dan weer op de uitslag van de scan, woensdag is het GOD en dan is het al weer donderdag. Dus weer bijna een zinloze week voorbij. Want ik geloof niet dat er iets uit die scan gaat komen. Eerst moet ik zien dat ik zelf bij die scan kom. Volgens mij kan het helemaal niet, want ik moet heel mijn infuuspaal meenemen, de beademingsmachine met stroomkarretje (die hebben het TBT vandaag gebracht) en 100 flessen zuurstof of 1 grote. Dat gaat dus echt niet lukken. Dan moeten er echt 2 of 3 mensen mee lopen om de hele boel mee te rijden. Mijn infuuspaal begint trouwens aardig vol te raken. Er hangt nu een morfine pomp bij. Yep, het pijnteam is vandaag geweest. Dat vind ik wel fijn, nu kan ik zelf regelen wanneer ik pijnstilling wil. Morgen komen ze weer. Eigenlijk kan ik helemaal geen buren krijgen, want ik heb zoveel zooi rondom me staan dan ik vrijwel de hele kamer in beslag neem. Ook heb ik zo'n 10 stopcontacten nodig waar er geen 1 stekker van uit kan, dus ik heb een paar stopcontacten bij het buurbed geleend, haha! Moet je kijken wat er allemaal om me heen staat;
0 comments:
Post a Comment