ziekenhuis dag 52

De lamme helpt de blinde hier op het moment. Mijn moeder had al weken last van haar knie. Toen ze gisteravond hier was is ze er door heen gezakt, zo erg dat ze geen stap meer kon zetten. Dus die zat om kwart over 6 op de EHBO. Ondertussen heeft mijn oom me tante hier heen gebracht, want het was wel duidelijk dat ze niet zelf terug kon rijden. Uiteindelijk waren ze zo'n 4 uur later klaar en met een ingetape-te knie en 2 krukken konden ze weer naar huis. Gelukkig is er niks gebroken, waarschijnlijk is het een beschadigde spier. Hhhmm, ik vraag het me een beetje af. Of je echt zoveel pijn kan hebben dan je er echt geen stap meer mee kunt zetten. Maar goed, voorlopig een week rust dan terug op controle bij de orthopeed. Hoop dat het volgende week weer wat beter is, want hele dagen thuis op de bank zitten niksen is niks voor mijn moeder. En dan ook nog eens die pijn erbij, ze kan echt niks. Dat wil dus ook gelijk zeggen dat ik min of meer een probleem heb, want wie zorgt er nu voor aanvoer van pyama's, drinken, boekjes, ondergoed, dvdtjes en snoepjes!? Gelukkig mijn tante iedere avond. Vanavond blijft mijn moeder thuis, daarna komt ze als het lukt met mijn tante mee in een rolstoel, de omgedraaide wereld, haha!

Met mij wil het ook niet echt opschieten. Nog steeds hoesten, misselijk, zweten, ontstekingswaardes die oplopen en PIJN!!! Ooohh, in mijn linkerzij, vanaf gisteren ineens. Mén, echt niet grappig, werd er vannacht gewoon een paar keer wakker van! Bah. Het is allemaal niks. De dok was er net, we gaan een foto maken en morgen opnieuw bloed prikken. Als de waardes blijven stijgen opnieuw AB starten. Mijn eigen longarts had inmiddels contact gehad met het UMCG. Diegene die over die behandeling gaat is tot 5 September op vakantie. Fijn. Voor 6 September weten we dus zeker niks. Bah bah bah, wat een rotdag. Ik kruip maar weer snel diep onder de dekens.....