Ziekenhuis dag 51

Ohw jee ohw jee, hoest. Nog steeds. Heel veel hoest. En pijn. En vies Slijm. Oh-ooohhhwww, das meestal niet echt een goed teken. Ondanks mijn relax weekeindje waarin ik bijna alleen maar geslapen heb. De tijd vloog voorbij, haha! Nou ja, misschien knapt het in de loop van de dag wel weer op, het is nog vroeg he. Het zonnetje schijnt, die geeft het goede voorbeeld aan mij. De vakanties zijn voorbij en de zon gaat weer schijnen. Die heeft natuurlijk op mij gewacht. Die wist dat ik op moest knappen als een zonnetje en dus komt hij nu het goede voorbeeld geven en is het de uren, dagen of nee wéken (ahum) dat ik nog thuis ben voor Groningen prima weer, haha! Pppfff, wat een onzin zo op de vroege ochtend. Ik heb niet zo veel te melden. Het is een kippenhok op de gang. Mensen die blijkbaar dikke vrienden zijn en elkaar na de vakantie hier weer ontmoeten. Allemaal begroeten ze elkaar met een uitbundig HÉÉÉÉÉÉY (naam) PJE. Het is blijkbaar leuk om elkaar na de vakantie liefkozend te begroeten door elkaars naam te verkleinen met -PJE of -TJE. Wat een overdreven klef gedoe. Bah. Mijn hoofd staat op springen en ik wil nog even slapen, maar ik geloof niet dat dat hem gaat worden vandaag. Ik ga denk ik toch maar een poging wagen, heb verder geen nieuws, alles is nog hetzelfde. Ik lig nog steeds alleen. Hoop dat dat zo blijft. Ik hoorde ze vanmorgen praten over welke opname waar moest komen en waarom dat wel of niet kon, dus ik ben benieuwd. Word vervolgt!