Ziekenhuis dag 141 Groningen dag 20

"You can have all you ever wantend....."


"I know........
But I don't want it.......
No.....I can't want it......anymore......."


Die tekst uit een liedje van Wicked slaat echt op mij vandaag. Vannacht viel hij me ineens op. Alles wat ik al zo lang wil is nog nooit zo dichtbij geweest. Maar ik heb er geen zin meer in. Ik sta echt op het punt om te zeggen, weet je wat? Hou die laatste behandeling maar lekker! Ik ga NU weg en als ik er eens een keer zin in heb meld ik me wel en dan kan je die laatste inplannen. IK-WIL-NIET-MEER! Mijn lijf schreeuwt om meer morfine. Die ik zelf aan het afbouwen ben omdat ik niet zo veel pijn meer heb. (wat op zich natuurlijk een goed teken is) en die ik hem dus niet wil geven. En ook om minder prednison. Die onrust word ik knettergek van! Echt ik kan er niet meer tegen. Vannacht weer de hele nacht wakker gelegen, liggen woelen en draaien na een dag die al eindeloos lang duurde. Gelukkig kwam er 's middags bezoen waar wij niks van af wisten. Dat was wel super leuk en precies op de goede dag en het goede moment, beter kon niet. Ineens waren mijn oom tante en neefje daar! En dan gaat de tijd ineens een stuk sneller. Maar zodra ze weg zijn zit je weer in dezelfde zh sleur van wachten, naar de klok kijken, nog meer wachten, weer naar de klok kijken etc. Er zijn best wel wat dingen die ik zou kunnen doen, zoals programma's terug kijken, breien, kaarten maken, lezen, maar het punt is dat ik dat al 141 dagen doe en dat ik er nu gewoon helemaal klaar mee ben! Ik wil weg, niet morgen, niet straks maar nu. Maar uiteraard mag dat niet. De volgende behandeling is morgen pas over een week. Dat lijkt voor mij nog zo ein-de-loos lang! Zeker als het zo door gaat. Ik wil weg, maar ik mag niet. Mijn moeder heeft hetzelfde. Die zit hier in het hotel, die wilde een weekje naar huis, maar ook zij mag niet van de arts, voor het geval dát. Jajajajaja, voor het geval dat! Altijd dat! Ik voel zelf ook heus wel dat ik nog niet op en top ben, verre van dat, maar ik ben het gewoon zo zat! De hele dag met jezelf in de knoop zitten. Onrust in mijn lijf en hoofd van de pred en tegelijk enorme spier en botpijn door heel mijn lijf waardoor iedere beweging eigenlijk te veel is....

Bah bah bah, wat een rotdagen!