Ziekenhuis dag 145, Groningen dag 24

Mijn buurman gaat vandaag naar huis als het goed is.... Vind ik niet zo erg hoor.... De man zelf is wel aardig, maar ze komen uit Iran, en hele dagen dat gekakel en gegil door te telefoon in een taal die ik niet versta (terwijl ze allemaal vloeiend nederlands praten) en he-le dagen héél veel bezoek ben ik toch wel goed zat. Afwachten wat er voor terug komt. De afdeling ligt vol. Zo vol dat er zelfs iemand in de familiekamer ligt. Ik hoop dat ik even alleen blijf liggen, maar dat zal wel niet gebeuren. Er zal wel geschoven worden, zodat die man uit de familiekamer een eigen kamer krijgt. Dat hoop ik dan maar, dat is dan nog een beter alternatief dan dat hij naast me komt te liggen. Het is een oud dement mannetje dat dag en nacht schreeuw om zijn hamer en zijn gereedschap. Gisteren hadden ze hem vast gebonden omdat hij koffie door de kamer had gegooid en de verpleging had geslagen. Lekker is dat, en dat gaat dag en nacht door. Wel geinig, als ik dan 's nacht wakker lig en hem hoor, dan weet ik in ieder geval zeker dat ik niet de enige ben die niet slaapt, haha! Maar oke, een beetje leven op de afdeling vind ik wel geinig, maar niet direct naast me he! Straks vliegt er koffie over mijn nieuwe laptop.... Zullen we eens kijken wie er dan gaat slaan.... Aaahhh nee hoor! Dat zullen ze vast niet doen. Toch? Neeeeeee, kunnen ze niet maken........

Verder alles hetzelfde, geen verandering, alleen wat verkouden, maar dat is voor dinsdag vast en zeker wel over!