Ziekenhuis dag 222

Gisteren was echt super! Heerlijk buiten geweest, van alles gedaan, lekker gegeten, het was gewoon super!! Volgende week weer, op naar Paul de Leeuw in het theater! ;-)

Verder heb ik weinig nieuws. Net zijn de artsen geweest. Heb weer om pijnstilling gevraagd en weer niet gekregen. Nog even, dan zorg ik er zelf wel voor. Daag, ik ga niet moeilijk zitten doen als het niet nodig is. Deze arts wilde niks aan de medicatie veranderen omdat mijn eigen dok er niet is. Handig is dat, dat als zij er niet is er niemand is die iets wil doen als het niet acuut is. Dat word wat als zij zich nog eens dood rijd of zo. Dus het hele weekeind blijven we door tobben met de pijn. Hoesten. Slecht slapen omdat ik iedere keer als ik beweeg wakker word van de pijn. Fijn hoor, word ik écht beter van. Maar ze snappen het niet, en zien het niet. Of ze willen het niet. Of ze geloven het niet. Ze wilde er zelfs vandaag wat afhalen. Nou, dat dacht ik toch niet. Lekker serieus word je dan genomen, als je continu aangeeft dat je pijn hebt en ze komen binnen en het enige plan wat ze hebben is de pijn medicatie verminderen. Gaat goed hier. Bah. Wat een week. Hoop dat het allemaal een beetje rustig blijft, dan kan mijn eigen arts maandag Groningen gaan bellen. Zodra ik hersteld ben ga ik weg en als ik thuis ben regel ik de pijnstilling wel met mijn huisarts. Die is niet zo moeilijk. God zij dank!