Ziekenhuisdag 235 deel 2

Nou het gesprek is geweest. We zijn tot de eind conclussie gekomen dat ze hier niets meer kunnen dan er nu gedaan wordt,Groningen niet afgezegd wordt maar voorlopig niet meer in zicht is. Als ik ter aller tijden stabieler gaat worden (wat ze niet denken) dan altijd nog Groningen kan worden ingezet maar de verwachtingen die er waren met de behandeling die zouden er niet meer zijn. Na veel gepraat werd er gezegd dat ik mocht aangeven wat ik wilde. Nou dat weet ik "NAAR HUIS" Dr Bakker Staat hier achter maar gaf wel aan dat ik goed moest overwegen/denken wat ik wil als er thuis iets is. Hun kunnen hier niets meer en wil ik dus wat er ook gebeurd nu nog zo lang mogelijk thuis zijn en als het dan thuis fout gaat dan is dat mijn keuze (dit alles natuurlijk ook in overleg met mijn moeder)Ik heb thuis namelijk geen reanimatie team/ic in de buurt en kan het dus zijn dat we te laat zijn. En als ik denk dat het echt niet meer gaat/of wil dan kan ik ter aller tijden hier terug komen.  Dr Bakker heeft na het gesprek telefonisch contact gehad met mijn huisarts en die gaat dan thuis voor me zorgen maar het blijft altijd mijn keus. Er moet van alles geregeld gaan worden, thuisbeademingsteam wordt ingelicht, er moet een bed beneden komen enz. Het plan is nu, ik heb tot woensdag ab en dan gaan we kijken hoe ik me voel en hoe het gaat en als ik denk dat het gaat dan eind volgende week naar huis. Het is allemaal een dubbel gevoel maar we zullen wel zien hoe het allemaal gaat lopen voor mij en mijn moeder want voor haar is het ook allemaal heel wat. Alles en iedereen begrijp me hier het kan/is niet anders en andere mogelijk heden zijn er niet omdat ik daar te slecht voor bent. We gaan er voor en ik ga uitkijken om naar huis te gaan.